Kitabın Adı: Bir Kedi, Bir Adam, Bir Ölüm
Yazarı: Zülfü Livaneli
Yayınevi : Remzi Kitabevi
Sayfa Sayısı : 221

* İnsanları konuşarak tanıyamazsınız. Konuşmak, canlı yaratıklar arasındaki en etkisiz iletişim aracı. Dil, yalan söylüyor, olanları çarpıtıyor, insanlığın hiç bıkıp usanmadığı klişeleri tekrarlıyor. Bu yüzden insanları dinlemek, onları anlamak için yeterli değil. (Sf. 24)
* Ölümün kıyısı, ölümün kendisinden daha feci bir şeydir, bunu yaşayarak öğrendim. (Sf. 27)
* İnsan küçük düştüğünü hissedip kendini korumaya girişince, karşısındaki hiç aklına gelmiyor ve dünyanın en zalim yaratığı kesilebiliyor. (Sf. 80)
* Şiddetten nefret ediyorum ama ne yazık ki şiddeti durdurmak da şiddet kullanmayı gerektiriyor. (Sf. 87)
* Sorun siyasal çelişkilerden değil, iki tarafın da kendilerine benzemeyen insanları yok etme tutkusundan kaynaklanıyordu. (Sf. 91)
* Bölünmüş bir dünyada, sağduyulu kalmaya çalışan ve herhangi bir takıma girmeyen adama duyulan kuşku, sonunda o insanın çarmıha gerilmesiyle sonuçlanıyordu. (Sf. 91)
* Galiba aşk, utanç duyusunun ortadan kalkması demek. İki kişinin birbirine karşı hiçbir şeyden, hiçbir düzeysizlikten utanmaması demek... (Sf. 100)
* -Siz bu vatanı hiçbir zaman sevmediniz!
- Biz sizi sevmedik! Siz kendinizi vatan yerine koydunuz, biz de sizi sevmedik. (Sf. 217)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder